ARTROSKOPIA

Technika artroskopii pozwala na uzyskanie wyraźnego obrazu tkanek tworzących połączenie stawowe kości. Termin "artroskopia" powstał z wyrazów wywodzących się z greki i oznacza "oglądanie stawów". Artroskop umożliwia chirurgowi obejrzenie wnętrza uszkodzonego kolana, barku lub innego stawu i pozwala na przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego za pomocą miniaturowych narzędzi. Do istotnych zalet tej metody należy zmniejszenie obciążenia, jakie stanowi dla pacjenta operacja, skrócenie okresu leczenia pooperacyjnego, a często także lepszy wynik zabiegu. Twórcą tej techniki jest japoński lekarz Kenji Takagi, który opracował jej pierwszą wersję w latach trzydziestych. Pozostawała jednak zaledwie ciekawostką medyczną, dopóki przed 35 laty uczeń Takagiego, Masaki Watanabe, nie skonstruował współczesnej postaci artroskopu. Choć według obecnych standardów dość prymitywny, dawał on zupełnie dobre obrazy stawów kolanowych. Ortopedzi zaczęli powszechnie korzystać z tego typu urządzeń w latach siedemdziesiątych, kiedy światłowody ułatwiły praktyczne ich stosowanie. Dzisiaj chirurdzy w Stanach Zjednoczonych przeprowadzają około 1.5 mln artroskopii rocznie; technika ta istotnie zmieniła także medycynę sportową. Zabieg artroskopowy rozpoczyna się od dokonania przez chirurga cięcia długości 4 mm na kolanie lub innym stawie, który następnie wypełniony zostaje roztworem soli fizjologicznej, by zapewnić przestrzeń niezbędną do operowania narzędziami. Potem chirurg wprowadza artroskop, czyli teleskop o średnicy 4 mm, połączony z miniaturową kamerą dającą kolorowy obraz. Dzięki światłu, które doprowadzają światłowody, uszkodzona chrząstka jest dobrze widoczna. Obraz powiększony przez układ soczewek kamera przekazuje na ekran monitora, który chirurg obserwuje podczas operacji. Zminiaturyzowane narzędzia umożliwiające przecięcie i uchwycenie tkanek wprowadzane są przez inne, równie niewielkie nacięcia. Nożem elektrycznym można na przykład usunąć zniszczoną chrząstkę podczas wycięcia łąkotki. Zanim nastała era artroskopii, operacja wymagała wielocentymetrowego nacięcia wzdłuż kolana, a okres leczenia pooperacyjnego ciągnął się nieraz przez całe miesiące. Powrót do zdrowia po zabiegu wykorzystującym artroskopię trwa kilka dni. Technika ta stanowi najlepszy przykład minimalnie inwazyjnej chirurgii.

Objaśnienia terminów

KANIULA to rodzaj rurki drenowej, przez którą wprowadza się do kolana roztwór soli fizjologicznej. Płyn ten, rozpychając staw, zapewnia większą przestrzeń umożliwiającą operowanie narzędziami chirurgicznymi.

NÓŻ ELEKTRYCZNY - usuwa łąkotkę uszkodzoną w wyniku wypadku, kontuzji lub zmian związanym z wiekiem lub nadmiernym wysiłkiem.

ŚWIATŁOWODY ARTROSKOPU - doprowadzają światło do zniszczonej chrząstki. Powstający dzięki soczewkom teleskopu obraz tkanki przekazywany jest przez kamerę na ekran monitora.

DUŻA ROZDZIELCZOŚĆ OBRAZÓW uzyskiwanych za pomocą artroskopu pozwala chirurgowi na wyraźny ogląd łąkotki znajdującej się w stawie kolanowym, co umożliwia precyzyjne operowanie narzędziem podczas zabiegu usuwania chorej tkanki.